Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009

Άσκηση; ποιά άσκηση;

Από Ελευθεροτυπία

«Ναι» στην ισραηλινή άσκηση που «δεν είδαμε»

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Το υπουργείο Εξωτερικών έχει ανάψει πλήρως το πράσινο φως στην ισραηλινή αεροπορία να χρησιμοποιεί κατόπιν αιτήματός της περιοχές του FIR Αθηνών για εκπαιδευτικές ασκήσεις της.

"Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, το ισραηλινό αίτημα για αεροπορική άσκηση, τοποθετείται στις αρχές Δεκεμβρίου και περιελάμβανε 27 αεροσκάφη F16, τρία αεροσκάφη ανεφοδιασμού στον αέρα και ένα αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου με σχέδια και εικονικού βομβαρδισμού κατοικημένων περιοχών."

Σχετικά: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=13619292

Άρα και μήπως τελικά, η πολυφανφαρώδες τουρκική πρόκληση δεν είναι παρά μια φούσκα;
Όλες αυτές τις μέρες γίνονται μαζικές εισροές τουρκικών αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο
Δεν πρόκειται για ένα και δυο, αλλά για πολλά αεροσκάφη και καθ όλη τη διάρκεια της μέρας.
Βασικά οι Τούρκοι πιλότοι δεν έχουν καμιά εξοικείωση με το Αιγαίο. Ο προσανατολισμός σε πτήση πάνω από το Αιγαίο είναι αρκετά δύσκολος , επίσης η είσοδος και η έξοδος προς τα παράλια τους φέρνει σε άσκηση για βομβαρδισμό σε παράλιες περιοχές, όπως π.χ. η Γάζα.
Άρα μπορούμε εμείς οι άσχετοι να υποθέσουμε ότι πρόκειται για στρατιωτική άσκηση της Άγκυρας , εκπαίδευση των πιλότων της με σχέδια εικονικού βομβαρδισμού της Γάζα και γενικότερα του Ισραήλ και η ελληνική αεροπορία παίζει τον ρόλο της Ισραηλινής, ίσως;
Μια άσκηση γνωστή στα σχετικά επιτελεία αλλά κρυφή έτσι ώστε να δημιουργηθεί εδώ όλη αυτή η κρατική τρομοκράτηση του λαού για δήθεν στρατιωτική εμπλοκή με την Τουρκία και τελικά!; τα στρατεύματα είναι σε επιφυλακή για τους Τούρκους ή για τους νέους και την εξέργεση τους; ε; οεο;
Διαβάστε:
http://indy.gr/newswire/epistol-apo-ta-stratopeda-poy-arneitai-ton-katastaltiko-rolo-toy-stratoy

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του!



από http://kikogk.blogspot.com

Πρόκληση ή "πρόκληση"

Ας βάλουμε τις λέξεις Πρόκληση και Προκλήσεις σωστά
καθοδηγούμενοι από το πνεύμα της αμφισβήτησης.
"Πρόκληση" και "προκλήσεις" της ¨Άγκυρας
Κάθε φορά η "πρόκληση" είναι και διαφορετική, είτε πολιτική,είτε στρατιωτική, είτε θρησκευτική, είτε κοινού αισθήματος.
Όλες όμως οι "προκλήσεις" δέχονται τρεις αναλύσεις:

1) Όντως η Τουρκία βλέποντας την εσωτερική αναταραχή που επικρατεί στην Ελλάδα,
να επιδιώκει την αποσταθεροποίηση της, την κατατρόπωση του γοήτρου και της θέσης της στην διεθνή σκακιέρα, την εμπλοκή της σε δυσμενή κατάσταση, τον διασυρμό της σε διεθνή δικαστήρια για γεωγραφικές, πολιτικές και οικονομικές απολαβές,
η απλά και σε μια οικονομική αφαίμαξη μέσα από τις πτήσεις των ελληνικών αεροσκαφών
καθώς η κάθε πτήση κοστίζει σε καύσιμα, φθορά και ανταλλακτικά.

2) Να είναι "πρόκληση -τιμωρία" του ΝΑΤΟ, της Αμερικής, για της επιλογές της
Ελλάδας στο δρόμο του φυσικού αεριού και στην άδεια της σε ρώσικα στρατεύματα (φαίνεται σαν να είναι όρος της συμφωνίας για το φυσικό αέριο)
να πραγματοποιήσουν στρατιωτική άσκηση στο Αιγαίο και συγκεκριμένα στην ίδια περιοχή που παρουσιάζονται τώρα οι "προκλήσεις", μέσα σε Νατοϊκό χώρο.
Δεν είναι και η πρώτη φορά που η Αμερική χρησιμοποιεί την Τουρκία και τις "προκλήσεις" της:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=269982
http://www.hri.org/news/greek/mpegrb/2004/04-09-23.mpegrb.html#05


3) Να είναι στημένο όλο αυτό, στη βάση της Ελληνοτουρκικής φιλίας, του Νατοϊκού συμφώνου συνεργασίας και άλλων συμφωνιών μεταξύ των δυο κρατών.
Παρατραβηγμένο ίσως το τελευταίο ε; αλλά όχι και αδύνατο, όσο απίστευτο και να ακούγεται.
Σαν βάση θα ξεκινήσω με το γεγονός ότι οι ¨προκλήσεις" , οι λεγόμενες παραβάσεις και παραβιάσεις του FIR Αθηνών από τούρκικα αεροσκάφη, είναι ένα καθημερινό φαινόμενο, συμβαίναν, συμβαίνουν και θα συμβαίνουν.
Η αξία που θα πάρουν εξαρτάται από την ανάγκη της κυβέρνησης
να προχωρήσει στην αποκάλυψη τους και μέσω προώθησης στα ΜΜΕ ,που είναι γνωστό ότι κάνουν την μύγα ελέφαντα, να δημιουργήσει εντυπώσεις,να αποσπάσει την προσοχή, να κερδίσει την εμπιστοσύνη, να τρομοκρατήσει με τον φόβο ενός επερχόμενου πολέμου,να διατήρηση το STATUS QUO.
Η Ελληνοτουρκική συνεργασία θα λέγαμε ότι είναι πάρα πολύ καλή, κυρίως στον επιχειρηματικό τομέα, εδώ το λαϊκό ρητό βοήθα με να σε βοηθώ να ανεβούμε το βουνό, έχει πραγματική βάση.
Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες πάνε και έρχονται, εθνική τράπεζα , ΟΤΕ, φυσικό αέριο και γενικότερα επιχειρήσεις λιανικού και χονδρικού εμπορίου ανταλλάσσουν αρκετό συνάλλαγμα, φέρνοντας χρήμα στη τσέπη τους και στα ταμεία του κάθε κράτους.
Όντως και τα δυο είναι καπιταλιστικά, άρα, πρώτη προτεραιότητα δίνουν στο κεφάλαιο
και στο κέρδος.
Οι μεν πολιτικοί δεν έχουν μέσα τους ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας και αληθινού ενδιαφέρον για τον λαό που εκπροσωπούν, είναι άπληστοι, βάρβαροι, ανήθικοι, λαμόγια ,απατεώνες και ως υπερασπιστές του κεφαλαίου και του κέρδους είναι οι εκφραστές του καπιταλιστικού ρητού, ο καθένας για την πάρτη του.
Έτσι λοιπόν μόνο για το φαίνεσθαι, για την ψηφοθηρία και για το κέρδος τους, θα πούνε παχιά λόγια που δεν τα πιστεύουν, θα ρίξουν κροκοδειλίσια δάκρυα στον θάνατο αθώων ανθρώπων, θα εκτοξεύσουν υποσχέσεις που δεν θα τηρήσουν και θα στολίσουν με εθνικιστικές κορώνες τις γιορτές.
Για το "γενικό καλό", θα ρίξουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ότι χρειάζεται
προς όφελος τους.
Όμως μην ξεγελιόμαστε, ποιοι κάνουν το κουμάντο σήμερα;, έλα ; ε; δεν είναι δύσκολο,
οι τράπεζες φυσικά, οι τραπεζίτες και οι μεγαλοτραπεζίτες, αυτοί που μας χρεώνουν σε μια ζωή σκλαβιά να πληρώνουμε τον αέρα (πορδή) που μας πουλάνε.

Δείτε:
http://www.zeitgeistmovie.com/

Αυτοί είναι οι βασικοί διαπραγματευτές, ότι αποφασίζεται ξεσκονίζεται πρώτα από αυτούς ώστε να μην πλήττονται τα συμφέροντα τους, όλα γίνονται βάση της σωστής και καλής ανταλλαγής, τι μου δίνεις να σου δώσω.
Η Τουρκία αποζητώντας οικονομική ανάκαμψη,θέλει την καλή συνεργασία, ώστε να έχει τις θετικές ψήφους από την Ελλάδα για την είσοδο της στην Ευρώπη,
αν και αυτό πλέον παίζεται καθώς την Ελλάδα την έχουν γραμμένη στα παλιά τους τα παπούτσια στην Ευρώπη, μιας και κατέχει την χειρότερη θέση στον τομέα της αξιοπιστίας, ενώ η Τουρκία είναι μια νέα ανοιχτή αγορά,παρόλα αυτά η ψήφος της Ελλάδας ακόμα μετράει, η οποία με την σειρά της αποζητά την πιο δυνατή οικονομική διείσδυση στην Τουρκία.
Έτσι η Ελλάδα παρέδωσε τον Οτσαλάν, έτσι η Τουρκία "προκαλεί" κάθε φορά που η Ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες, είτε σκάνδαλα που πρέπει να ξεχαστούν γρήγορα, είτε έντονες κοινωνικές διαμαρτυρίες.
Στην παρούσα φάση η κυβέρνηση προβλέπει στο να τραβήξει τον κόσμο από τα προβλήματα του και τα διάφορα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει,να σταματήσουν οι αγρότες, οι μαθητές, οι απολυόμενοι, οι ψαράδες,οι συνταξιούχοι,οι εργαζόμενοι,
οποιαδήποτε "αρνητική δραστηριότητα" προς το κράτος, απεργίες και διαμαρτυρίες και κυρίως η φλόγα της εξέργεσης που φώλιασε στις καρδιές των νέων να σβήσει,
για να διατηρηθεί το STATUS QUO.

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009

Η πρόκληση, της πρόκλησης.

Από τα Νέα

Κόκκινος συναγερμός στο Αιγαίο

Καθώς πληθαίνουν οι προκλήσεις της Τουρκίας και τα ερωτήματα για την πολιτική της

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Λουκάς Δημάκας ldimakas@dolnet.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009
"Σε νέο γύρο προκλήσεων προχώρησε χθες η Άγκυρα στο Ανατολικό Αιγαίο με μεθοδευμένες υπερπτήσεις τετράδας αεροσκαφών Φάντομ, χαμηλά πάνω από το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι..."

Με βάση τον γνώμονα της αμφισβήτησης, του γνωμικού πίστευε και μή, ερέυνα και του δικαιώματος να παραθέτουμε και μια άλλη άποψη, παίρνω το θάρρος να εκφράσω κάποιες απορίες.
Ναι , υπάρχει πρόκληση και δεν το αμφισβητώ καθόλου, όμως θέλω να ξέρω ξεκάθαρα από που προέρχεται.
Υπάρχουν δύο τύποι προκλήσεων, η πραγματική και η παραπλανητική.
Στην πρώτη περίπτωση ,είναι η πρόκληση σε μια διένεξη και σε μια εμπόλεμη κρίση μεταξύ δυο κρατών για γεωπολιτικά,οικονομικά και γεωγραφικά οφέλη. Έτσι ένα κράτος προκαλεί κάποιο άλλο με σκοπό να αντιδράσει και να εκμεταλλευτεί προς όφελος την αντίδραση του, ώστε να επέμβει είτε στρατιωτικά όπως συμβαίνει τώρα στη Γάζα, είτε πολιτικά μέσω των μεγάλων διεθνών οργανισμών για οικονομικές απολαβές από το "επιτιθέμενο¨κράτος, ζητώντας την τιμωρία του πολλές φορές με οικονομικές η γεωγραφικές παραχωρήσεις.
Επειδή το θέμα είναι πολύπλοκο, τεράστια σημασία έχει το ποιο είναι το κράτος που προκαλεί, ποιους φίλους έχει,σε ποια μεγάλη διεθνή οργάνωση είναι, π.χ. το ΝΑΤΟ και ποια είναι η θέση του μέσα σε αυτήν και πόσο καλά τα έχει με τους "μεγάλους".Επίσης τι ίδιο ισχύει και για το κράτος που δέχεται την πρόκληση.
Η ιστορία έχει αναδείξει ότι τα κράτη, οι μεγάλες δυνάμεις όπως Γαλλία,Αγγλία, Γερμανία, Αμερική, πάντα την βγάζουν καθαρή με τις προκλήσεις τους και τις επιθετικές πολιτικές τους διότι είναι και οι κεφαλές που καθορίζουν τις αποφάσεις στις μεγάλες διεθνές οργανώσεις, όπως στον ΟΗΕ και ΝΑΤΟ.
Μέσα σε αυτές τις οργανώσεις υπάρχουν οι βαθμίδες και οι κλίκες, έτσι ένα κράτος που βρίσκεται πιο ψηλά και σε καλύτερη κλίκα, που περιλαμβάνει τις μεγάλες δυνάμεις ,πόσο μάλλον καλύτερα την πρώτη δύναμη, τις ΗΠΑ, όταν προκαλεί και όσο και να προκαλεί
δεν φοβάται γιατί έχει τις πλάτες, π.χ. η κατάληψη της Κέρκυρας από τους Ιταλούς το 1923 ,που παρόλο το άδικο που είχαν από το μέρος τους, λόγω της καλύτερης θέσης τους στην κοινωνία των εθνών (0 πρόδρομος του ΟΗΕ), αποζημιώθηκαν για την απαράδεκτη τους πράξη.
Δείτε σχετικά
http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=30&db=8&da=1923
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%9A%CE%AD%CF%81%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1
http://el.wikipedia.org/wiki/OHE

Έτσι και στην περίπτωση της Τουρκίας, που είναι και το χαϊδεμένο σκυλάκι της Αμερικής, οι προκλήσεις της σε βάρος της Ελλάδας, έχουν ως βάση την αποσταθεροποίηση της θέση της στο ΝΑΤΟ και την τιμωρία της για επιλογές της στον δρόμο του φυσικού αερίου αλλά και κυρίως τώρα, στην άδεια της προς το ρώσικο κράτος να κάνει για πρώτη φορά στρατιωτικές ασκήσεις στο αιγαίο , μέσα σε Νατοϊκό χώρο.
Επομένως η πρόκληση της Τουρκίας μπορούμε να θεωρήσουμε οτι στην πραγματικότητα προέρχεται από την Αμερική.
Η Αμερική είναι αυτή που προκαλεί την Ελλάδα.

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

REQUIEM FOR A DREAM


ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ 2009
Χωρίς λόγια

Τρομοκρατία... η απομυθοποίηση

"Η τρομοκρατία, ύστερα από τον προσδιορισμό των βασικών συστατικών στοιχείων της, μπορεί να διακριθεί στις ακόλουθες μορφές. 1. Πρώτη μορφή είναι η ατομική που είναι το μέσο μικρών ομάδων που επιδιώκουν να επιτύχουν έναν στόχο πολιτικό ο οποίος εκφράζει βασικά μια περιορισμένη ομάδα ατόμων. Παρόμοιες ομάδες είναι τρομοκρατικές-ιδεολογικές οργανώσεις όπως στο παρελθόν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες, η Μπαάντερ-Μαϊνχοφ κλπ. για να αναφερθούμε στην Ευρώπη. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται και οι αυτονομιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, παρά την κάπως ευρύτερη απήχησή τους σε μικρές ομάδες πληθυσμού, - όπως η ΕΤΑ και ο IRA. 2. Δεύτερη μορφή είναι η Κρατική Τρομοκρατία που υπάρχει, όταν το κράτος «επιδιώκει να καταστρέψει την αντίσταση του θεωρούμενου ως αντιπάλου στον έλεγχο της εξουσίας». Εδώ έχουμε μια τρομοκρατία που κατευθύνεται εκ των άνω και χρησιμοποιεί κρατικούς (ή και παρακρατικούς) μηχανισμούς καταστολής. Μερικές φορές ή κρατική τρομοκρατία παίρνει τη μορφή κάποιας μαζικής εξόντωσης (π.χ. Πόλ Πότ στη Καμπότζη). Στα περισσότερα δικτατορικά καθεστώτα η άσκηση κρατικής εξουσίας αγγίζει τα όρια της «κρατικής τρομοκρατίας» ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής και με σκοπό την καταστολή της («κατασταλτική» κρατική τρομοκρατία). Ενώ «προληπτική» κρατική τρομοκρατία είναι εκείνη που ασκείται από το κράτος πάλι σε περιόδους κοινωνικής αναταραχής και έχει σκοπό την πρόληψη (όπως π.χ. συνέβαινε με συχνές συλλήψεις μελών του πολωνικού εργατικού συνδικάτου «Αλληλεγγύη» πριν από προγραμματισμένες διαδηλώσεις ή άλλες παρόμοιες ενέργειες με σκοπό τον εκφοβισμό τους). Από την «κρατική τρομοκρατία» που ασκείται κατά κανόνα σε βάρος των πολιτών του ιδίου κράτους (δηλ. κυρίως στο εσωτερικό) πρέπει να αντιδιασταλεί η «κρατικά υποστηριζόμενη τρομοκρατία» που εμφανίζεται με δύο κυρίως μορφές: 1. Η εκτός συνόρων του κράτους άσκηση τρομοκρατίας κατά αντιπάλων του καθεστώτος. 2. Η κρατικά υποστηριζόμενη τρομοκρατία, με την έννοια ότι το κράτος υποστηρίζει και υποβοηθεί την δράση διεθνών τρομοκρατικών οργανώσεων που έχουν ποικίλους στόχους εκ των συνόρων του."

«Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» του Ιωάννη Μ. Βαρβιτσιώτη*

www.epp-ed.eu/Press/pfocus/docs/terrorism_el.doc


Βία με επίκληση ιδεολογικών αιτιών και σκοπό εκβίαση πολιτικών αποτελεσμάτων

«Ηαπειλή ή άσκηση παράνομης βίας με επίκληση ιδεολογικών αιτίων και σκοπό εκβίαση πολιτικών αποτελεσμάτων. Η τρομοκρατία έχει δύο ενδεχόμενους φορείς: α. ιδιώτη ή ομάδα ιδιωτών (ιδιωτική τρομοκρατία), β. ένα κράτος που επικαλείται είτε πολεμική, δήθεν, ενέργεια εναντίον του είτε ανύπαρκτη διακινδύνευση της δημόσιας τάξης είτε τη συνδρομή των προϋποθέσεων του Διεθνούς Δικαίου για νόμιμη δήθεν παρέμβαση (κρατική τρομοκρατία)».
Δημ. Τσάτσος

από Ελευθεροτυπία, σχετικά άρθρα στο
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=20.09.2001

"Τρομοκρατία (κρατική) ονομάζεται η με οιονδήποτε τρόπο (ψυχολογικό, προπαγάνδα, βίαιη ενέργεια, φυσική εξόντωση προσώπων, επιβολή χούντας, πόλεμος κ.λπ.) ενέργεια που έχει ως στόχο την επιβολή ή διαιώνιση της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης ενός κράτους, ομάδας ή σχηματισμού. Οι ενέργειες αυτές μπορούν να στρέφονται είτε εναντίον προσώπων, ομάδων, ταξικών σχηματισμών του αυτού κράτους ή διαφορετικού."

Περισσότερα στο http://www.greko.netfirms.com/html/page1.htm

"1a. υπενθυμίζει ότι ο εν λόγω ορισμός της τρομοκρατίας που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, θεωρεί δεδομένο ότι «η κρατική τρομοκρατία» ρυθμίζεται επαρκώς από το διεθνές δίκαιo..." Από Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/am/634/634586/634586el.pdf -
"...Ο Galtung τονίζει ιδιαίτερα τη σπουδαιότητα αυτού που αποκαλεί δομική βία, την οποία προτιμώ να αποκαλώ συστημική βία για να δώσω έμφαση στο συστημικό της χαρακτήρα. Και αυτό, διότι βέβαια όλα τα κρίσιμα κοινωνικά φαινόμενα όπως η ανεργία, η φτώχεια, η ανασφάλεια, η πολιτική αλλοτρίωση και απάθεια, καθώς και διάφορες μορφές διακρίσεων σε βάρος τμημάτων που πληθυσμού με βάση το φύλο, τη φυλή, την ταυτότητα κ.λπ. είναι απλώς μορφές συστημικής ή δομικής βίας, ως αποτέλεσμα της θεσμοποίησης της συγκέντρωσης της εξουσίας σε όλες της τις μορφές, δηλαδή της θεσμοποίησης της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας..."
Προδημοσίευση από το υπό έκδοση νέο βιβλίο του Τάκη Φωτόπουλου «Ο πόλεμος κατά της "τρομοκρατίας" - Η γενικευμένη επίθεση των ελίτ», Αθήνα, Γόρδιος, Ιούνης 2003.

Ελευθεροτυπία http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=07.06.2003,id=91932456

"- Υπάρχει διαλεκτική σχέση μεταξύ κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας; - Έως σήμερα κανένας διεθνής οργανισμός σημασίας δεν έχει υιοθετήσει ορισμό για την τρομοκρατία. Όλοι την καταδικάζουν αλλά κανείς δεν την ορίζει. Αυτή η δυστοκία οφείλεται στο ότι τα κράτη που επιδιώκουν την καταστολή κάποιων κινημάτων δεν θέλουν να χαρακτηρισθούν ως κράτη-τρομοκράτες. Υπάρχουν κράτη που έχουν και νομοθεσία η οποία δικαιολογεί τη βία εναντίον των πολιτών προκειμένου να κατασταλούν κινήματα. Ένα από αυτά τα κράτη είναι η Βρετανία. Στην ουσία, σήμερα όλος ο κόσμος ευθυγραμμίζεται με τη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων που εκδίδει κάθε χρόνο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ."

Χρήστος Ιακώβου, επίκουρος καθηγητής μεσανατολικών σπουδών, συνέντευξη στο Φιλελεύθερο της 30ης Σεπτεμβρίου 2001

Δείτε επίσης
http://www.bbc.co.uk/greek/news/021107_terror1.shtml
http://www.skai.gr/master_story.php?id=59259
http://politikokafeneio.com/tromokratia/antep-epan-trom.htm

Ακριβής σκοπός της κλίκας των άπληστων εχόντων είναι η σταδιακή εκμηδένιση της ανθρώπινης φύσης μας, μέσα από την εξάλειψη της ελεύθερης σκέψης και λόγου, δράσης και αλληλεγγύης, θέτοντας κάθε αντίσταση, αντίδραση και διαφορετική άποψη πάνω στο κατεστημένο ως τρομοκρατία. Σε ένα καθεστώς που κάθε πράξη απάτης, κλοπής, δολοφονίας, διαφθοράς, εκφοβισμού, άγριου ξυλοδαρμού, απαγωγών και εξαφανίσεων, πολιτικών δολοφονιών, ανθρώπινου εμπορίου εμμέσως, (με την μη ένταξη των μεταναστών),εξαθλίωσης των εργαζομένων, αποστράγγισης του οικογενειακού κουμπαρά, εξάλειψης του δικαιώματος στην δημόσια υγεία, παιδεία, αγαθά, κάθε πράξη ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και άνισου μοιράσματος του κέρδους ,κάθε πράξη καταστροφής του περιβάλλοντος ( Βιστονίδας,ελλαφόνησος,ανεξέλεγκτες χωματερές και άλλα πολλά), έντοκων και πανωτοκίων ληστειών από τις τράπεζες, σε ένα καθεστώς λοιπόν που επικροτεί τις πράξεις του αυτές ως κάθε νόμιμον και ηθικόν είμαστε όλοι εν δυνάμει τρομοκράτες.
Πάρτε το χαμπάρι ,κάθε σκέψη αντίθετη στο σκοπό και στα λόγια τους είναι πράξη τρομοκρατική.
Όσο θα σκεφτόμαστε και θα λέμε αυτό που σκεφτόμαστε και θα το υπερασπιζόμαστε . όσο θα διεκδικούμε μια καλύτερη ανθρώπινη ζωή για μας ,για τα παιδιά μας για τον πλανήτη που ζούμε, όσο θα ξεκολλάμε από τους καναπέδες και θα βγαίνουμε στους δρόμους για τις διεκδικήσεις μας για να το φωνάζουμε ότι είμαστε ζωντανοί και ότι είμαστε εδώ, ε! τότε,
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ




Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2009

Όλα είναι μια παρεξήγηση...

Από τα Νέα

Δολοφονική επίθεση με καλάσνικοφ εναντίον ανδρών των ΜΑΤ

Επίθεση με Καλάσνικοφ εξαπέλυσαν τα ξημερώματα της Δευτέρας άγνωστοι εναντίον ανδρών των ΜΑΤ που εκτελούσαν υπηρεσία για τη φύλαξη του υπουργείου Πολιτισμού στα Εξάρχεια. Τρεις αστυνομικοί δέχθηκαν καταιγισμό πυρών και ένας από αυτούς τραυματίστηκε στο θώρακα και το μηρό.

Με όλο το συμπάθιο και μετά από όλα τα τελευταία παράλογα
που ακούμε τόσο καιρό για την δολοφονία του παιδιού Αλέξη
παίρνω το ελεύθερο να πω για αυτό που έγινε στα Εξάρχεια τα ξημερώματα
της 5/1/09 και είναι τα εξής:
ρε παιδιά, δύο Κρητικοί ήταν, που φόραγαν το παραδοσιακό μαντίλι
στο κεφάλι και μέσα στο σκοτάδι φάνηκε σαν κουκούλα και βγήκαν να γιορτάσουν
την νίκη της τοπικής ομάδας τους με μπαλωθιές, αλλά από ότι φαίνεται εξοστρακίστηκαν
οι σφαίρες και πέτυχαν τον αστυνομικό, συχνό φαινόμενο με τις σφαίρες στα Εξάρχεια,
υπάρχει κάτι σαν το τρίγωνο των βερμούδων, που εξοστρακίζει τις σφαίρες, ενώ
ο αστυνομικός είχε αποβληθεί επανειλημμένα από το σχολείο του, ήταν κακός μαθητής
και πείραζε τους συμμαθητές του, έκανε κοπάνες την ώρα των θρησκευτικών
και δεν ήταν η πρώτη φορά που άραζε στα Εξάρχεια με τους φίλους του.
Μετά από όλα αυτά, το γεγονός δεν είναι παρά μια παρεξήγηση..